Ik ben blij dat ik nu IK ben door persoonlijke groei!


IkGraag wil ik je meenemen op reis; mijn persoonlijke ontwikkelingsreis. Zoals voor zovelen was ook voor mij deze persoonlijke ontwikkelingsreis uiteindelijk verhelderend, onontbeerlijk en heeft deze geleid tot de persoon Yolande die ik nu ben. Een persoon waar ik nu heel blij mee ben maar wat vroeger echt wel anders was. 

                                                                                                                                  Om het beeld duidelijk te maken, neem ik je graag mee terug naar mijn basisschool- en voortgezet onderwijs-tijd. Een tijd waaraan ik niet de allerbeste herinneringen heb.

Waarom niet? hoor ik je bijna denken. Nou, in die tijd was ik heel stil, verlegen en het állerliefste onzichtbaar. Door als een stille, kleurloze muis een beetje in een hoekje te zitten, enigszins op mezelf, viel ik het minste op.

Spreekbeurt houden, de schoolverlatersmusical of meedoen aan een solistenconcours vanuit de fanfare waren voor mij een drama. “HELP, ik sta in het middelpunt van de belangstelling en alle ogen zijn op mij gericht!!” Nachten van te voren sliep ik niet. Op het moment zelf was ik ontzettend zenuwachtig; de adem stokte in mijn keel en al hummelend en stotterend deed ik wat er van me werd verwacht. Daarbij nooit de prestatie neerzetten die ik in mijn mars had; die stomme zenuwen verpestten het volledig voor mij. Genieten van het moment was er ook niet bij. Hopen en wensen dat het snel voorbij zou zijn, was het enige wat in mijn gedachte was.

De ene mindere ervaring stapelde zich op de volgende. Nee, die herinneringen zijn nog steeds niet leuk.

 

Maar……er is een moment in mijn leven gekomen dat dat veranderd is!

 

Na mijn schooltijd begon ik met werken in de ouderenzorg. Het één op één zorgen voor de oudere medemens vond ik heerlijk en gaf me veel voldoening. Echter weet ik me nog te herinneren dat mijn toenmalige leidinggevende na een functioneringsgesprek me de volgende feedback gaf: “Yolande, in het volgende teamoverleg zeg jij ook een zin. Een opmerking, een mening, een vraag, maar doe alsjeblieft je mond open!”

Dus ook in het team waarin ik werkte voelde ik me niet veilig en vrij genoeg om me te laten horen. Ook hier was ik een stille grijze muis. De volgende teamoverleggen heb ik me aan mijn woord gehouden en heb langzaam leren mijn mond open te doen.

 

 

Om dit echter te gaan leren als je begin twintig bent is een uitdaging. Het besef dat mijn communicatie toch wel enigszins achterliep op mijn leeftijd genoten heeft er toe geleid dat ik gestart ben met een heel aantal cursussen, trainingen en opleidingen. In eerste instantie bij mijn werkgever maar ook opleidingen in eigen tijd en geld die bijdroegen aan een betere communicatie (en zelfbeeld). Op dat moment had ik dat niet zo helder waar die drang en drive vandaan kwam. Nu, een jaar, misschen twee geleden, was ik bezig met een reflectie waarbij dit inzicht opeens duidelijk werd.

Maar het mooie is nu, door te ontwikkelen en in mezelf te investeren op het gebied van communicatie, zelfbeeld en persoonlijke ontwikkeling, ik NU nog steeds groei. (Het plafond is nog steeds niet bereikt.) Vanuit een training die ik in het begin van dit jaar volgde bij Michael Pilarczyk, was één van de opdrachten om een vision board te maken. Op dat vision board maakte ik de volgende indeling:

  • Spreken in het openbaar
  • Mijn coachpraktijk De Mantelcoach
  • Ontspanning
  • Inspirators
  • Leef mijn mooiste leven

 

Bij het onderdeel “Spreken in het openbaar” zette ik foto’s van krachtige vrouwen die een grote zaal toespreken, vrouwen die een pitch geven en een foto van TEDx. Allemaal wensen waarvan ik toen droomde dat ze ooit werkelijkheid zouden worden. Alleen OOIT, wanneer is dat?

TEDx heb ik nog niet gedaan maar staat voor 2020 op mijn planning.  Een pitch houden voor een vierkoppige schoolleiding inclusief de dertig medepitchers heb ik vrijdag tot werkelijkheid gemaakt! Iets wat ik tijdens het maken van het vision board in januari niet durfde te denken of te plannen.

IkIk ben zo blij dat ik nu IK ben, met de ontwikkeling en groei die ik heb doorgemaakt.  Op het moment dat ik afscheid nam van het stille, grijze muisje heb ik een prachtige transformatie doorgemaakt. Een transformatie die ik twee jaar geleden vergeleken heb met de transformatie van een rupsje naar een mooie, kleurrijke vlinder. En natuurlijk vind ik het als kleurrijke vlinder het ook nog een uitdaging om mijn grenzen te verleggen, maar nu bedenk ik het, maak een plan en DOE ik het!!

 

Dromen over een mooier, beter, ander leven is één ding maar de stap zetten en het DOEN is wat er nodig is.

 

Dit inzicht en deze stappen gun ik anderen ook. Dus ook jou!

Zo vaak hoor ik andere mensen zeggen dat ze bang zijn om een stap te zetten, om te veranderen, hun hart te volgen op het gebied van financiën, werk of relatie.

Maar door alleen te dromen van de verandering, verandert er niks.

 

Als je blijft doen wat je altijd deed

krijg je wat je altijd kreeg

 

 

Wil jij ook je dromen waarmaken en van dromen overgaan op DOEN?

Stel jezelf dan een paar belangrijke vragen:

  • Hoe graag wil ik mijn “nieuwe leven”?
  • Wat houdt me NU tegen om deze stap te zetten?
  • Wanneer is het juiste moment voor een nieuwe stap? NU!!
  • Wie kan me helpen om mijn droom werkelijkheid te laten worden?

Als ik degene ben die jou hierbij kan helpen, neem dan contact met me op. Ik wil je graag een paar spiegels voorhouden zodat je zelf tot bepaalde inzichten komt.

 

Wat mij is gelukt, lukt jou óók!!

Yolande Derix – De Mantelcoach  Ik

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com